De zanger en zijn microfoon
DE ZANGER EN ZIJN MICROFOON
(Tekst en muziek: Francis Cabrel Vertaling: Lieven Tavernier )
De zaal is bijna volgelopen
en als de laatste lichten doven
Onder luid applaus treedt hij naar voor
De zaal gevuld met trouwe vrouwen
Die hem nog steeds in leven houden
Hij is en blijft hun jeugdidool
Hij zingt zijn oude repertoire
Liedjes uit hun mooiste jaren
Zij zingen mee, woord voor woord
Zijn smoking op de draad versleten
Zijn handen die onzichtbaar beven
Met als houvast zijn microfoon
Hij houdt de ogen dicht gesloten
En zo kan hij nog blijven dromen
Dat zij hem ook vanavond hoort
Dat meisje uit zijn gloriedagen
Dat met hem meezong, haar ogen straalden
Zij is en blijft zijn mooiste droom
Hij heeft haar nooit kunnen vergeten
Hij heeft het leven nooit vergeven
Dat hij haar voorgoed verloor
Elk lied is aan haar opgedragen
Voor haar alleen zijn al zijn tranen
Die vallen op de microfoon
Zijn vrienden zijn allang verdwenen
Met wie hij de scene deelde
Hun laatste act ‘t bejaardenhome
Hij ziet hen altijd in zijn dromen
Na de encore, de rode rozen
Geworpen naar hun jeugdidool
Als laatste op de barricaden
Zingt hij voor hen, zijn kameraden
En voor haar die hij verloor
Als na de show de lichten doven
Blijft hem bij de rode rozen
Zijn laatste vriend, de microfoon
Zijn laatste vriend, de microfoon
