Een vriend, een spiegel  

Hij komt, hij komt! Het klinkt als een uitzinnige uitroep van hoopvolle kinderen die uitkijken naar de komst van de Sint. Ja, ik ben verheugd over het bezoek van collega en vriend Stef Bos, met wie ik als met geen ander als in een spiegel vrijuit kan praten over al wat mij overkomt en bezighoudt, en kan luisteren naar zijn verhaal. Deze rasartiest, die met zijn poëtische liedjes en verhalen, zalen vult in Nederland, België en Zuid-Afrika, is al jarenlang mijn dierbare vriend. Ik leerde hem kennen in een klasje van Studio Herman Teirlinck, waar ik een gastcursus gaf en zijn prille, doch grote talent ontdekte.  

We maakten ooit samen in opdracht van de A.B. het programma In het licht van zijn schaduw, waarin we liederen van Brel vertolkten, gekoppeld aan eigen songs die zonder het voorbeeld van de grote meester nooit geschreven zouden zijn. Hij redigeerde ook belangeloos teksten van mijn laatste CD, ‘De laatste ronde’. Zo is Stef.  

Wat doet het deugd zijn mening te horen over de publicaties die ik plan, zijn vooruitzichten te vernemen en vooral die warme medeplichtigheid te voelen. Wat veel mensen in het publiek niet beseffen, is dat ons beroep ondanks het succes vaak een solitair en eenzaam bestaan is. Ik bewonder meer dan vroeger het talent van anderen en Stef Bos is daar ontegensprekelijk één van.

Wat ben ik dankbaar voor zo'n trouwe vriendschap!

Johan Verminnen