Afscheid van een broer
Afscheid van een broer
Mijn broer Paul, die zijn leven grotendeels doorbracht in Brazilië, was na zijn loopbaan teruggekeerd naar Europa en bracht de laatste jaren samen met zijn vrouw door in Bonn, Duitsland. Nu keert hij definitief terug naar Brazilië. De kans dat we elkaar ooit nog terugzien, is erg klein. Gezien mijn medische toestand voel ik me nog niet in staat om grote reizen te ondernemen. Het is een wrang gevoel dat de twee overblijvers van ‘Met zeven aan tafel’ nu afscheid van elkaar moeten nemen.
Paul was na zijn studies als ingenieur naar Brazilië geëmigreerd om aan zijn dienstplicht te ontsnappen, maar ook omdat de jobs hier schaars waren. Hij specialiseerde zich vooral in infraroodtechnologie en leidde een bedrijf dat ooit floreerde en voornamelijk inspecties uitvoerde. Ik bezocht hem meermaals en ontdekte zo heel interessante plekken waar doorsneetoeristen nooit komen. Zo herinner ik mij tochten op de Amazone, waar hij boeien moest inspecteren en mij meenam op die avontuurlijke uitstappen.
Paul vertoont de laatste tijd de eerste tekenen van Alzheimer, een ziekte waartegen geen kruid gewassen is en waarvoor nog geen genezing bestaat. Daarom besloot hij samen met zijn naaste familie terug te keren naar Brazilië, om daar de rest van zijn dagen door te brengen.
Zijn vrouw, die Duitse roots heeft, kon nooit echt aarden in het land van haar voorouders. Ze zorgt voor hem als geen ander en verkiest nu het grimmige Duitsland in te ruilen voor haar zonnige geboorteland Brazilië.
Hoe zijn toestand en zijn leven verder zullen evolueren, moet ik voortaan vanop afstand volgen. Verweesd blijf ik achter. Stukken van mijn jeugd, foto's en beelden uit een verleden dat ik met hem deelde, glijden als in een film aan mij voorbij.
Van hoeveel mensen heb ik al afscheid moeten nemen! Het leven lijkt wel een gevaarlijke rollercoaster. Het spaart niemand, en ons dus ook niet!
Ik zie opnieuw die binnenkoer voor me, waar ik samen met mijn twee broers zit, en neurie zachtjes ‘Mijn broer en ik’, een liedje uit mijn beginperiode…
Johan Verminnen