Tussen vergeten en vergeten
TUSSEN VERGETEN EN VERGEVEN
(Tekst en muziek Wouter Berlaen)
Dit huis is zo leeg
Dus ik vul het wat op
Met een overvolle asbak
En een lege koffiekop
Kasten vol boeken
Al hun wijsheid verteerd
En ik bots op de spiegel
Die me vraagt: wat heb je geleerd?
Als mijn hart naar je roept
Dan scheurt het in twee
Het brak al zoveel
Maar nu één keer te veel
De twijfel neemt over
Alsof ik vergat
Dat ik oogst wat ik ooit zaaide
En ik besef nu dat
Hoe diep ik ook kruip
Hoe ver ik ook trek
Één blik van jou
Zet me weer op mijn plek
Aan de grond genageld
De essentie ontdekt
Dat ik aan jou ben blijven kleven
Tussen vergeten en vergeven
Zoveel gezworven
Over zeeën zo wijd
Meer dan zeventig jaren
Maar nu tikt de tijd
Mijn verleden grijnst grimmig
Maar wat me nu nog harder treft
Is m’n toekomst die groen lacht
Omdat ik nu pas besef
Hoe diep ik ook kruip
Hoe ver ik ook trek
Één blik van jou
Zet me weer op mijn plek
Aan de grond genageld
De essentie ontdekt
Dat ik aan jou ben blijven kleven
Tussen vergeten en vergeven
Tussen vergeten en vergeven
Zei ik genoeg dat ik van je hou
Zei ik genoeg ik kan niet zonder jou
Hoe diep ik ook kruip...
Hoe ver ik ook trek...
Één blik van jou zet me weer op die plek
Waar ik aan jou ben blijven kleven
Tussen vergeten en vergeven
