Nieuwjaarswensen
Ik herinner mij nog hoe ik als kleine jongen met trillende stem en knikkende knieën mijn wensen voorlas voor een bont gezelschap van familie. Wat vandaag betreft: slechter dan vorig jaar kan het nieuwe jaar zeker niet worden. Het verwondert mij hoe mijn oude lijf al die beproevingen en ziektes heeft doorstaan, en hoe mijn mentale kracht mij heeft gered. Ik hoor nog de woorden van de verpleger op de intensieve zorg die me na het ontwaken uit de verdoving zei: “Straks mag je al naar je kamer, geloof mij.” Hij had gelijk. Ik hoor nog de gesprekken met de nachtverpleegster die mij na haar ronde wat gezelschap hield, omdat ik toch niet kon slapen.
Wat wacht mij na de laatste chemokuren? Ik vrees dat het nog een lang herstel zal zijn om weer de oude te worden. Plannen heb ik nog niet, maar wie weet… Langs deze weg wens ik al wie mij steunde en met mij begaan was natuurlijk het allerbeste en een goede gezondheid toe. Daar kan ik inmiddels van meespreken…
Mijn dankbaarheid is groot. Ik weet niet hoe ik ooit kan teruggeven wat ik van jullie kreeg. Ik heb mensen beter leren kennen en leren waarderen. Ik heb ingezien hoe kwetsbaar we allen zijn en hoe ingenieus ons zorgsysteem werkt. Ik heb mij zonder twijfel overgegeven aan de bekwame handen die voor mij zorgden. Hun gezichten zal ik nooit vergeten. Ik wens hen en jullie allemaal een betere wereld toe, en mezelf een beetje rust.
Johan Verminnen