Johan

Zestien

Swingen tot morgenvroeg

ZESTIEN
(J. Verminnen / L. Caerts / J. Verminnen)

Ik was zestien net als jij
Ik droeg jouw dromen mee, jij die van mij
De wereld leek ons toen zo groot
Nu walst de tijd de dromen dood
Jij was zestien, verblindend mooi
net een prinsesje, ik vergeet het nooit
de toekomst lachte ons verlegen toe
Nu lijkt die toekomst mij een beetje moe

Wij waren zestien, zestien
Waar zijn die jongen en dat meisje heen?
Waarom lieten wij elkaar alleen?
Wij waren zestien

Ik was zestien net als jij

Ik droeg jouw dromen mee, jij die van mij
Ik zie ons beiden op die foto staan
een glimlach die nooit meer zal overgaan
Jij was zestien, verblindend mooi
net een prinsesje, dat vergeet ik nooit
Wat het leven met ons, mensen, doet
dat begrijp ik vandaag niet goed

Wij waren zestien, zestien
Waarom verdwaalden wij in het bos?
Waarom lieten wij elkaar toen los?
Wij waren zestien

Ik was zestien net als jij
Ik droeg jouw dromen mee, jij die van mij
Ik was die gekke jongen op de fiets
die een afspraak met jou heeft gemist

Wij waren zestien, zestien
Waar is die jongen en dat meisje heen?
Waarom lieten wij elkaar alleen?
Wij waren zestien, zestien
Waarom verdwaalden wij in het bos?
Waarom lieten wij elkaar toen los?
Wij waren zestien, zestien
Wij waren zestien