Beste Karl,

IK ben ontroerd door jouw prachtige brief naar aanleiding van mijn afscheid.
Inderdaad, ik hou liever mijn lot in eigen handen. Ik heb getracht dit mijn hele leven zo te doen.
Nu voel ik aan mijn lichaam dat dit niet altijd mogelijk is en bevind ik mij in een epiloog van mijn leven, waar dokters het helaas overnemen.

Mijn eeuwige strijd met het wit blad heeft mij geleid naar een laatste plaat en een laatste ronde, naar die zalen en pleintjes waar ik mijn zieleroerselen ooit uitzong voor dat prachtig publiek, dat mij gelukkig nooit in de steek liet.
Met veel Saudade overschouw ik mijn turbulent bestaan dat niet altijd over rozen liep en waarin ik, Bram Vermeulen indachtig, slechts enkele keitjes verlegde.
Als kleine jongen was ik fan van Rik van Looy. In café 'De Nachtegaal' in Wemmel, zag ik Benoni Beheyt mijn idool kloppen en werd mijn cola plots wrang van smaak.
Rik heeft mij getoond en geleerd hoe je waardig afscheid kunt nemen.
Ik hoop dat ik zijn voorbeeld waardig kan volgen. Al zou ik mij nooit durven vergelijken met de kampioen die hij was.

Veel vriendschap,

Johan Verminnen

Klik hier indien je de brief van Karl Vannieuwkerke in de Krant van West-Vlaanderen wil lezen