Ja, ik word vijfenzeventig jaar, et alors?
Het hing wel aan een zijden draadje door mijn tumultueuze ervaringen in het afgelopen jaar… Gelukkig ben ik intussen aan de beterhand. Ik repeteer voorzichtig, opdat ik mijn loopbaan misschien nog waardig kan afsluiten – waarover later meer!

Het mooiste verjaardagscadeau dat ik kon dromen, kreeg ik van Jean Kluger, met wie ik in mijn beginjaren samenwerkte. Hij nam een instrumentale cd op van een tiental van mijn liedjes onder de titel ‘Liedjes zonder woorden’. Aan de pianotracks die ik ooit opnam met mijn trouwe metgezel Leo Caerts, voegde hij de bas van Bart Denolf toe en een magistrale saxpartij van de talentvolle Stéphane Mercier. Dit alles werd ingekleurd door koren zoals Amaranthe uit Oudenaarde, de Nederlandse Jodysingers en Marie en Jean-Louis Daulne. Dan Lacksman zorgde voor de opname en de techniek.

Het siert producers en uitgevers als Jean Kluger dat zij experimenteren en werken met liedjes die zij in uitgave hebben. Dat doen anderen hem helaas niet na. Het resultaat is een intimistische plaat die je tot rust brengt.

Natuurlijk bestaat een lied uit twee elementen: tekst en muziek. Als je een van beide weglaat en de song blijft overeind, dan getuigt dat van kwaliteit. Zo blijken de composities tijdloos en ademen ze voor mij nog de sfeer uit van bij hun creatie. Natuurlijk gaan mijn gedachten uit naar al die mensen die mij hielpen te worden wie ik ben, en aan wie ik dank verschuldigd ben.

Of je dit album nu ‘Liedjes zonder woorden’, ‘Chansons sans paroles’ of ‘Songs without words’ noemt: laat je maar meedrijven op het gevoel. Dat doe ik dus op mijn verjaardag, en voor mij staat de hemel vol sterren, net zoals in het eerste nummer van dit prachtige album waarmee ik mijn 75e verjaardag vier.

Dank Jean, dank Bart, Leo en Stéphane!

P.S. Natuurlijk is dit album verkrijgbaar in onze Webshop met  een foto/lay-out van Els Dauwe & Michaël De Smet, die ook het fotoboek ‘Afscheid van een zanger’ ontwierpen. Klik hier.

Johan Verminnen